Հովիւին Ձայնը

Փառաբանութեան եւ Աստուծմէ գոհանալու անզուգական առիթ կը սեպեմ Հայ Աւետ. Բեթել եկեղեցիի Յոբելենական 90-ամեակը: Պատմութիւնը վկայ է, թէ ինչպէս Հայոց եկեղեցին ընդհանրապէս եւ Հայ Աւետ. Եկեղեցին մասնաւորաբար իրենց գոյութեան զուգընթաց Հայկական, մշակութային եւ կրթական օճախները պահած են իբրեւ բարեբաստիկ ազդակները տարագրուած եւ կեանքի դաժան պայմաններու մէջ իսկ չգոյութեան մատնուած ժողովուրդին կեանքին: Յար եւ նման էին Հայ Աւետ. Բեթել եկեղեցիի կազմաւորման եւ գոյութեան կանչուելու պայմանները: 1922-էն սկսեալ, Վեր Եփրեմ Ճռնազեանի առաջնորդութեամբ Աւետարանական պաշտամունքները սկսան ձեւ առնել քէմբաբնակ Հայ գաղթականներու առօրեային մէջ: Ընդհանրապէս նիւթապէս շրջապատէն կախեալ եւ նպաստընկալ Հայ ժողովուրդը որոշապէս գիտցաւ իր հաւատքի եւ կրթական կռուանները կանգուն պահել հոգիին եւ մտքին պայծառութեան եւ վերանորոգութեան ի խնդիր, ի գին ամէն զոհողութեան:
            Վերոյիշեալ վճոակամ գործընթացին արտայայտութիւնը եղաւ Հայ Աւետ. Բեթել եկեղեցին իր բազմաթիւ եւ բազմապիսի ձեռնարկներով եւ Աստուածատուր յստակ կոչումով ձուլումի եւ մռռացութեան կնճիռներէն փրկելով ամբողջ սերունդ մը, անոնց ջամբելով քրիստոնէական եւ հայեցի դաստիարակութիւն:
            Սոյն Յոբելենական Յուշամատեանը կարելի է նկատել Հայ Աւետ. Բեթել եկեղեցիի կազմաւորման եւ ապա զարգացման համաոօտ բնութագրումը սակայն չի յաւակնիր ըլլալ Հայ Աւետ. Բեթել եկեղեցիի լիակատար եւ ամբողջական պատմութիւնը, որ շարժառիթը չէ սոյն աշխաատասիրութեան:
Այս Յուշամատեանը ինքնաքննութեան եւ ուխտի նորոգութեան առիթ մը կ՛ընծայէ մեզի, յետադարձ ակնարկ մը նետելու անցեալին պատկանող իրադարձութիւններուն եւ շարունակաբար նոր մարտահրաւէրներ եւ պարտաւորութիւններ ընդունելու իբրեւ հարազատ զաւակները այսօրուան եկեղեցիին: Մասնաւոր շնորհակալութեան խօսք սոյն օճախներուն մէջ իրենց անվերապահ ծառայութիւնը եւ ամբողջական մասնակցութիւնը բերող ամէն մէկ հոգեւորականի եւ աշխարհականի «Վասնզի Որդին Մարդոյ իր հօրը փառքովը պիտի գայ իր հրեշտակներուն հետ եւ այն ատեն ամէն մէկուն իր գործերուն համեմատ հատուցում պիտի ընէ» ( Մատթ. 16.27):
            Թող Հայ Աւետ. Բեթէլ եկեղեցիին 90-ամեակի տօնակատարութիւնը ըլլայ պատեհութիւն մը վերյիշելու Աստուածային կոչը եւ յանձնառութեամբ անսալու Անոր ձայնին, ինչպէս Աստուծոյ խօսքը կ՛ըսէ «Միտքդ բեր հիմա, ուրկէ որ ինկար եւ ապաշխարէ եւ քու առաջուան գործերդ ըրէ. Եթէ ոչ՝ շուտով պիտի գամ քեզի ու քու աշխատանքդ իր տեղէն պիտի շարժեմ եթէ չապաշխարես» (Յայտ. 2.5):
            Թող ամենակալն Աստուած վերանորոգէ մեր հաւատքը՝ մնալու հաւատարիմ մեր հիմնադիր հայրերու կտակին եւ հարազատ մեր առջեւ դրուած կոչումի եւ ծառայութեան զոյգ առաքելութիւններուն:


Վեր. Յարութիւն Սելիմեան
Հովիւ՝
Հայ Աւետարանական Բեթէլ Եկեղեցիի

 

 

Developed By Digilite